Οι 7 αλλαγές στην ελληνική κοινωνία που φανέρωσε το εκλογικό αποτέλεσμα

Η μεγάλη νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη, πέρα από τα πολιτικά μηνύματα, φανέρωσε τις σημαντικές αλλαγές που διενεργούνται στην ελληνική κοινωνία και πέρασαν κάτω από το ραντάρ της αντιπολίτευσης.

1. Η κοινωνία απομακρύνεται από ιδεολογικά στεγανά και προτιμά λύσεις.

Για παράδειγμα, οι παραδοσιακά αριστερές περιοχές, Δραπετσώνα και Πέραμα, εξέλεξαν με διαφορά τη Ν.Δ. πρώτη, καθώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη αναγέννησε τη ναυπηγική βιομηχανία, κάτι που ωφελεί καταλυτικά τις περιοχές αυτές.

Προτίμησαν έναν πολιτικό που δίνει λύσεις, από ψήφο βάσει ιδεολογίας.

2. Η κοινωνία δεν είναι μονίμως οργισμένη.

Οι Έλληνες κουράστηκαν με τα κατευθυνόμενα υβριστικά συνθήματα και την κατασκευασμένη οργή στα social media.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υβρίστηκε και λοιδορήθηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους, όσο κανένας άλλος Πρωθυπουργός.

Αριστεροί influencers, δήθεν χιουμοριστικές σελίδες που έκαναν πολιτική προπαγάνδα, πολιτικά οργανωμένοι νεαροί, οι οποίοι είτε φώναζαν υβριστικά συνθήματα, είτε έκλειναν τους δρόμους για κάθε απίθανο αίτημα, είτε διέδιδαν φριχτά fake news.

Απεδείχθη ότι η κοινωνία σιχάθηκε την τοξικότητα και της γύρισε την πλάτη.

3. Οι πολίτες επιδιώκουν με κάθε τρόπο κανονικότητα και σταθερότητα.

Οι εποχές της οργής των μνημονίων έχουν παρέλθει, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε αντιπολίτευση, λες κι ακόμα βρισκόμαστε σε εκείνους τους ταραγμένους καιρούς. Όταν ο μέσος Έλληνας αναζητούσε κανονικότητα και προοπτική για το μέλλον, ο Τσίπρας μιλούσε ακόμη με εμφυλιοπολεμικούς όρους.

Πολύ περισσότερο, όταν ο Μητσοτάκης προσφέρει όχι μόνο προοπτική αλλά και σιγουριά, από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ μιλούν είτε για κυβέρνηση ηττημένων, είτε για ειδικού σκοπού, είτε για κυβερνήσεις συνεργασίας, που αποδείχθηκαν ασταθείς και επώδυνες για τη χώρα.

4. Η πλειοψηφία είναι πράγματι σιωπηλή.

Όλοι κάποια στιγμή εκφράζουν πολιτική γνώμη, μια δυσαρέσκεια ή μια επιβράβευση για έναν πολιτικό ή μια πολιτική, αλλά η πλειονότητα των πολιτών δεν κλείνει τους δρόμους, δεν βρίζει δημόσια, δεν τρέχει σε κομματικές συνάξεις.

Η κοινωνία εκφράζεται θεσμικά, στις κάλπες και τότε μιλά η σιωπηλή πλειοψηφία.

Κοινωνία δεν είναι οι 5.000 - 10.000 άνθρωποι που κατεβάζουν στους δρόμους οι κομματικοί μηχανισμοί (συνήθως οι ίδιοι και οι ίδιοι), ούτε τα τρολ του διαδικτύου.

5. Η κοινωνία βλέπει, τιμωρεί και επιβραβεύει.

Οι εποχές που ο θυμός οδηγούσε τις αποφάσεις των πολιτών, έχει περάσει, ας ελπίσουμε, ανεπιστρεπτί.

Οι πολίτες πλέον βλέπουν, σκέφτονται, κρίνουν με λογική.

Είδαν έναν Πρωθυπουργό που αντιμετώπισε πολλές διεθνείς κρίσεις με αξιώσεις, μείωσε φόρους, ψηφιοποίησε το κράτος, ενίσχυσε την εθνική άμυνα, συμμάζεψε το μεταναστευτικό, έφερε χρήματα στη χώρα.

Είδαν μία κυβέρνηση που δούλεψε πάνω σε προβλήματα, άλλοτε επιτυχημένα και άλλοτε όχι.

Είδαν ότι δεν είναι τέλειος ο Μητσοτάκης, ότι έκανε λάθη, αλλά επίσης είδαν ότι είχε το θάρρος να ζητά συγγνώμη και με σεβασμό να προσπαθεί να τα διορθώσει.

Βλέπουν, ότι ο Μητσοτάκης είναι ο μόνος σοβαρός πολιτικός που μπορεί να οδηγήσει τη χώρα μπροστά, με τα καλά και τα κακά του.

Είδαν, εκτίμησαν και επιβράβευσαν στην κάλπη.

Αντίστοιχα, είδαν και μία μηδενιστική αντιπολίτευση, που δεν δίστασε να δυσφημίσει τη χώρα με ψέματα (π.χ. δήθεν υπόθεση της μικρής Μαρίας στον Έβρο), προκειμένου να πάρει την εξουσία.

Και την τιμώρησαν.

6. Οι νέοι θέλουν να ακούσουν πολιτικό λόγο και μάλιστα με ρεαλισμό.

Ο Μητσοτάκης στο TikTok , μεταξύ άλλων, απαντούσε σε ερωτήσεις νέων ανθρώπων σχετικά με προβλήματα της εποχής.

Απαντούσε ξεκάθαρα: τι πιστεύει, τι έκανε και τι θα κάνει.

Εκτίμησαν ότι είχαν μπροστά τους έναν σύγχρονο πολιτικό, που μιλούσε μακριά από ιδεοληψίες, ύβρεις και υστερίες, ενώ πρότεινε λύσεις.

Λύσεις που δεν έλεγαν, ότι θα σας βάλω με λευκή κόλλα στο Μαθηματικό Σάμου, όπως έκανε ο Αλέξης Τσίπρας, αλλά ότι θα εφαρμόσει την τάδε πολιτική για μία καλύτερη παιδεία, για καλύτερους μισθούς.

Και πέτυχε.

7. Η κοινωνία έχει χορτάσει ψέμα.

Το πρόγραμμα Τσίπρα τα είχε όλα. Δεν άφηνε κανέναν παραπονεμένο, καθώς υποσχόταν τα πάντα στους πάντες. Δεν έχει σημασία πόσο κόστιζε, αν κάτι ήταν σωστό ή λάθος, αν μπορούσε να υλοποιηθεί.

Αρκεί που ήταν κατάλληλο για να αλιεύσει ψήφους, θεωρώντας τους πολίτες αφελείς.

Στην άλλη όχθη, ο Μητσοτάκης κατέβηκε με ένα μαζεμένο πρόγραμμα, οικονομικά και θεσμικά υλοποιήσιμο.

Και αυτό το κατάλαβαν οι πολίτες και έκλεισαν τα αυτιά τους στον λαϊκισμό.

Έναν λαϊκισμό, που ένιωσαν με τον χειρότερο τρόπο τα έτη διακυβέρνησης Τσίπρα, με τις καταργήσεις μνημονίων με ένα άρθρο, τις διαγραφές χρεών, τα νταούλια για τις αγορές.

Η κοινωνία αποδείχθηκε υπερβολικά ώριμη σε αυτές τις εκλογές, ίσως επειδή οι απανωτές κρίσεις κατάφεραν να διδάξουν κάποια χρήσιμα μαθήματα σε όλους μας.

Η αντιπολίτευση δείχνει πλέον, να αδυνατεί να καταλάβει την ελληνική κοινωνία, τις αλλαγές που συντελούνται εντός και εκτός Ελλάδας, γι᾽ αυτό και το αφήγημα της είναι εκτός τόπου και χρόνου.

Ας ελπίσουμε, η χώρα την 26η Ιουνίου να έχει μία ισχυρή και σταθερή κυβέρνηση, που καταλαβαίνει τις προκλήσεις της εποχής και μπορεί να οδηγήσει τη χώρα, με ασφάλεια και λογική, στο μέλλον.

* Άρθρο από "Κοινή Λογική" για το Ελλάδα 24