Τρομακτικές οι συνέπειες Ισραήλ - Χαμάς. Αν η Λωρίδα της Γάζας ισοπεδωθεί, οι απώλειες θα είναι τρομακτικές και για τις δύο πλευρές.

Από τις φρικαλεότητες της Χαμάς στα κιμπούτς του νότιου Ισραήλ μέχρι τον εγκληματικό βομβαρδισμό του προσφυγικού καταυλισμού της Τζαμπαλίγια στο βόρειο τμήμα της λωρίδας της Γάζας, έχει χαραχθεί ένας δρόμος χωρίς επιστροφή για το Ισραήλ, για τον Αραβικό κόσμο και για το παγκόσμιο σύστημα ασφάλειας. Ακόμη και αν αύριο το πρωί επιτυγχανόταν κατάπαυση του πυρός και απελευθέρωση όλων των ομήρων από την Χαμάς, αυτό που δύσκολα θα μπορούσε να σταθεί ως σενάριο της επόμενης μέρας είναι η δημιουργία δύο κρατών στα σύνορα του 1967, η ολοκλήρωση των συμφωνιών του Όσλο ή έστω συνομιλίες τύπου Σαρμ ελ Σέιχ. 

Για δύο λόγους.

Πρώτον, γιατί δεν θα υπάρχει αξιόπιστος συνομιλητής ο οποίος θα εκπροσωπεί πολιτικά το σύνολο των Παλαιστινίων της Δυτικής Όχθης και της λωρίδας της Γάζας και δεύτερον γιατί το Ισραήλ ακριβώς την επόμενη μέρα θα αντιμετωπίσει τεράστια πολιτική κρίση ανεξαρτήτως της έκβασης του πολέμου, λόγω μη πρόβλεψης από τις κρατικές υπηρεσίες ασφαλείας (Σιν Μπετ) τέτοιας έκτασης τρομοκρατικής ενέργειας εντός της επικράτειας του.

Συνεπώς, η περιοχή έχει μπει ξανά σε ένα πρωτόγνωρο ακόμη και για την ιδιαιτερότητα της σπιράλ πολεμικών συγκρούσεων και ανθρωπιστικής κρίσης με ανυπολόγιστες συνέπειες, όχι μόνο για τους τοπικούς πληθυσμούς αλλά και για όλο τον πλανήτη.
Τα κύρια χαρακτηριστικά αυτού του πολέμου, είναι τα εξής: 

Πρώτον, διεξάγεται ανάμεσα σε ένα κυρίαρχο κράτος και ένα τρομοκρατικό καθεστώς με το οποίο δεν ταυτίζεται το σύνολο των Παλαιστινίων της λωρίδας της Γάζας (πολύ περισσότερο της Δυτικής Όχθης η οποία είναι υπό τον έλεγχο της Φατάχ), εντούτοις το αντιλαμβάνεται ως υπερασπιστή του εναντίον του "προαιώνιου εχθρού". 

Δεύτερον, το θέατρο των επιχειρήσεων παρόλο που είναι μικρό σε έκταση (μισή Κεφαλονιά) στην πραγματικότητα είναι ένα τεράστιο πυκνοκατοικημένο στρατόπεδο συγκέντρωσης Παλαιστινίων προσφύγων που προσομοιάζει με τυφλό πολεμικό σφαγείο και όχι μια εδαφική περιοχή της οποίας η κατάληψη θα επιφέρει συμβατικά στρατηγικά πλεονεκτήματα στον επιτιθέμενο. Η προτροπή από τις Ισραηλινές δυνάμεις για μετακίνηση των αμάχων νοτιότερα του Χαν Γιουνίς, σημαίνει πως περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι θα πρέπει να μετακινηθούν από το ένα τέταρτο της έκτασης της Κεφαλονιάς, στο διπλανό άλλο ένα τέταρτο.

Τρίτον, η διαχείριση των προσφύγων είναι διαφορετική από οποιονδήποτε άλλο πόλεμο, καθόσον είναι εγκλωβισμένοι σε αυτή τη στενή λωρίδα γης χωρίς δυνατότητα διαφυγής και υποδοχής τους από γειτονικές ή άλλες χώρες. Η γειτονική Αίγυπτος για παράδειγμα αρνείται σθεναρά κάθε συζήτηση υποδοχής προσφύγων γιατί υπάρχει ορατός ο κίνδυνος πολιτικής αποσταθεροποίησης της, δεδομένου ότι η Χαμάς έχει στενή σχέση με την εξίσου τρομοκρατική Μουσουλμανική Αδελφότητα από τα σπλάχνα της οποίας άλλωστε προήλθε. Στο σημείο αυτό του πολέμου και αν δεν αλλάξει κάτι άμεσα, είναι δεδομένο ότι πέραν της ανθρωπιστικής κρίσης οι απώλειες μεταξύ των αμάχων θα είναι τραγικά υψηλές, γεγονός το οποίο απονομιμοποιεί οποιονδήποτε επιτιθέμενο στη διεθνή κοινή γνώμη ακόμη και αν επικαλείται το δικαίωμα της αυτοάμυνας.

Τέταρτον, είναι πιθανή η διεθνοποίηση του πολέμου με εκδήλωση τρομοκρατικών ενεργειών ως μέσο άσκησης πίεσης στις δυτικές κυβερνήσεις, οι οποίες θα έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε μια γενικευμένη αντιπαράθεση με τον Αραβικό κόσμο και στην καταδίκη του Ισραήλ για την συνέχιση του, με δεδομένο τον αντισημιτισμό ο οποίος ήδη κυοφορείται στις περισσότερες δυτικές πρωτεύουσες. 

Πέμπτον, το τελευταίο που μπορούν να ανακοινώσουν στις κοινωνίες τους οι δυτικές κυβερνήσεις μετά τις αποτυχίες σε Ιράκ και Αφγανιστάν, είναι ένας νέος πόλεμος κατά του "άξονα του κακού" στον οποίο θα εμπλακούν τα περισσότερα από τα κράτη της Μέσης Ανατολής και το Ιράν.
Για όλους τους παραπάνω λόγους η εκτίμηση είναι πως αυτός ο πόλεμος δεν θα έχει διάρκεια, απέχουμε όμως πολύ περισσότερο από πριν την 7η Οκτωβρίου από οποιαδήποτε διαδικασία η οποία θα εξασφαλίζει την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ των δύο λαών. Ακόμη περισσότερο από πριν απέχουμε τώρα από τη λύση της δημιουργίας δύο ανεξάρτητων κρατών στην Παλαιστίνη.

Η λωρίδα της Γάζας δεν μπορεί να γίνει ούτε Γκρόζνυ (ισοπέδωση), ούτε Φαλούτζα (εκκαθάριση) γιατί οι απώλειες θα είναι τρομακτικές και για τις δύο πλευρές, ιδίως αν στο δυσμενέστερο σενάριο για το Ισραήλ εμπλακούν ενεργά τρίτες δυνάμεις όπως η Χεζμπολάχ. Απώλειες οι οποίες θα είναι τρομακτικές κυρίως ανάμεσα στους άμαχους. 

Σε κάθε περίπτωση πρέπει άμεσα να κηρυχθεί κατάπαυση του πυρός από όλες τις πλευρές, απελευθέρωση όλων των ομήρων και να τεθεί η λωρίδα της Γάζας υπό διεθνή έλεγχο ούτως ώστε να ξεκινήσει ένας νέος μαραθώνιος γύρος συνομιλιών για το μέλλον των δύο λαών, ο οποίος ενδεχομένως θα διαρκέσει για αρκετά ακόμη χρόνια με όλους τους περιορισμούς και την ανασφάλεια που αυτό σημαίνει. Όπως σε κάθε μαραθώνιο όμως, το δυσκολότερο βήμα είναι το πρώτο.

* Άρθρο του Αριστοτέλη Μπατιστάτου, Ταξιάρχου ε.α., για το Ελλάδα 24