Μόρνος: Το τέλος της ξηρασίας και η "βύθιση" του χωριού Κάλλιο – Εντυπωσιακή ανάκαμψη των αποθεμάτων

Μετά από μια κρίσιμη περίοδο έντονης λειψυδρίας, ο ταμιευτήρας του Μόρνου ανακτά τη χαμένη του αίγλη, εξασφαλίζοντας την υδροδότηση της Αττικής. Η άνοδος της στάθμης του νερού οδήγησε και πάλι το χωριό-φάντασμα Κάλλιο στον βυθό, τερματίζοντας τον συναγερμό που είχε σημάνει τους προηγούμενους μήνες.

Από το ιστορικό χαμηλό στην πλήρη ανάκαμψη

Η εικόνα του Φράγματος του Μόρνου άλλαξε ριζικά μέσα σε λίγους μήνες, αφήνοντας πίσω την ανησυχητική ανομβρία του 2025. Ενώ τον περασμένο Οκτώβριο τα αποθέματα είχαν υποχωρήσει στα 156,9 εκατομμύρια κυβικά μέτρα —τη χειρότερη επίδοση της τελευταίας 15ετίας— η κατάσταση σήμερα είναι τελείως διαφορετική. Η τελευταία μέτρηση, με ημερομηνία 8 Απριλίου 2026, δείχνει ότι ο όγκος του νερού έχει εκτοξευθεί στα 491,6 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, προσφέροντας μια σημαντική «ανάσα» ασφαλείας για το Λεκανοπέδιο.

Η επιστροφή του Καλλίου στον βυθό

Η μεταβολή αυτή είναι ορατή με την πρώτη ματιά στο τοπίο της λίμνης. Το χωριό Κάλλιο, που είχε αναδυθεί λόγω της υποχώρησης των υδάτων, καλύφθηκε και πάλι από το νερό. Η επιφάνεια της λίμνης, η οποία τον Οκτώβριο του 2025 είχε συρρικνωθεί μόλις στα 8,3 τετραγωνικά χιλιόμετρα (μείωση 44% από τον μέσο όρο), πλέον εκτείνεται σε 14,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τα ερείπια του οικισμού έχουν σχεδόν εξαφανιστεί κάτω από την επιφάνεια, σηματοδοτώντας την επιστροφή στην κανονικότητα.

Οι σωτήριες βροχοπτώσεις του 2026

Η θεαματική αυτή ανατροπή οφείλεται στον εξαιρετικά υγρό χειμώνα και το πρώτο τρίμηνο του 2026. Μετά από ένα 2025 που χαρακτηρίστηκε ως η ξηρότερη χρονιά της δεκαετίας, οι πρωτοφανείς βροχοπτώσεις των τελευταίων μηνών λειτούργησαν ως καταλύτης. Οι ποσότητες νερού που δέχθηκε η περιοχή ήταν οι μεγαλύτερες των τελευταίων δέκα ετών, επιτρέποντας στον ταμιευτήρα να πλησιάσει ξανά τα επίπεδα του 2018, όταν είχε καταγραφεί το ρεκόρ των 605 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων.

Λήξη συναγερμού για την Αθήνα

Η εντυπωσιακή αναπλήρωση των αποθεμάτων απομακρύνει οριστικά τους φόβους για ελλείψεις νερού στην πρωτεύουσα, που είχαν ξυπνήσει μνήμες από τις δύσκολες μέρες των αρχών της δεκαετίας του '90. Με το Κάλλιο να βρίσκεται και πάλι προστατευμένο στον βυθό της λίμνης, η περίοδος της υδρολογικής αβεβαιότητας κλείνει, αφήνοντας πίσω της ένα τοπίο που σφύζει ξανά από ζωή και νερό.