"Στο Κόκκινο": Μετά τον Σβέρκο, απολύθηκαν και Σιχλετίδης, Ραπανάκης και Σμυρλάκης - Καταγγέλλουν "αποπαρασίτωση"

Κύμα απολύσεων στον ραδιοφωνικό σταθμό "Στο Κόκκινο"! Εκτός του σταθμού του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται από σήμερα ο πρώην διευθυντής, Νίκος Σβέρκος και άλλοι τρεις δημοσιογράφοι. Καταγγέλλουν την ηγεσία του κόμματος για «αποπαρασίτωση».

Πρώτος ανακοίνωσε την απομάκρυνσή του από το ραδιόφωνο του ΣΥΡΙΖΑ ο πρώην διευθυντής του σταθμού, Νίκος Σβέρκος, με ανάρτησή του στα social και έπειτα και ο Σύπρος Ραπανάκης.

Ολόκληρη η ανάρτηση του Σπύρου Ραπανάκη:

Το σημερινό απογευματινό ραντεβού Στο Κόκκινο 105,5 με τον Giannis Smirlakis θα είναι το τελευταίο. Όπως αποφάσισε η νέα διεύθυνση και η διοίκηση του ομίλου "δεν ταιριάζω" στο νέο πρόγραμμα.

Θέλω να πιστεύω ότι τα περί "πολιτικής απόφασης με άνωθεν εντολή" δεν είναι ακριβή καθώς δεν θέλω να πιστέψω ότι ένα ραδιόφωνο που σε 17 χρόνια ιστορίας δεν έκοψε ποτέ παραγωγούς ή εκπομπές για πολιτικούς λόγους ούτε επέβαλλε λογοκρισία, το κάνει τώρα.

Σίγουρα πάντως, όσοι ζητούσαν αποπαρασιτώσεις, κεφάλια και εύχονταν "καλό δρόμο" θα είναι σήμερα ικανοποιημένοι τόσο με την δική μου απομάκρυνση όσο και με άλλων συναδέλφων όπως ο Nikos Sverkos, ο Giannis Smirlakisκαι ο Θεόφιλος Σιχλετίδης,

Σε κάθε περίπτωση, it's been a great ride που λέμε και στο Κερατσίνι.

Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τους ανθρώπους που συνεργαστήκαμε τα τελευταία 2 και κάτι χρόνια, το ραδιόφωνο που μου έδωσε την ευκαιρία να κάνω κάτι που αγαπώ πολύ, τους ηχολήπτες και τις ηχολήπτριες, τα παιδιά στο τηλεφωνικό, τους συναδέλφους που μου έκαναν την τιμή να έχουμε τόσες συζητήσεις στον αέρα. Και πως παρέλειψα, αρχικα, την αγαπημένη μου Ηρώ ( Σορυ για μια δυο αναφορές που ξεχάστηκαν). Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ακροατές και στις ακροάτριες για την παρέα και την στήριξη.

Και φυσικά, το πιο μεγάλο ευχαριστώ, στον αγαπημένο μου Γιάννη Σμυρλάκη. Έναν από τους πιο επαγγελματίες και εργατικούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Έναν άνθρωπο με ατέλειωτα χιλιόμετρα στην ενημέρωση που σε αντίθεση με δεκάδες άλλους (ορισμένοι μάλιστα δεν έμαθαν ακόμα να περπατούν στα δυο πόδια) δεν καβάλησε το καλάμι, με απίστευτη σεμνότητα, εμπειρία, πάντα εκεί, έναν πλέον φίλο ζωής.