Φωτιά στον Έβρο: Ένας "κόμπος στο στομάχι"

Κρανίου τόπος. Αυτή είναι η εικόνα που αντικρίζει κανείς όταν επισκέπτεται τις περιοχές που επλήγησαν από τις καταστροφικές φωτιές στον Έβρο.

Δάση που έχουν δώσει το πράσινο χρώμα στο γκρι και το μαύρο. Μυρωδιά καμένου που έχει πέσει σαν πέπλο πάνω από αυτές τις περιοχές και μια γενικότερη αποκαρδιωτική εικόνα που μόνο ως «κόμπος στο στομάχι» περιγράφεται.

Οι κάτοικοι αναστατωμένοι, κουρασμένοι με συναισθήματα οργής και θυμού. Καθ' όλη τη διάρκεια των φωτιών στην Αλεξανδρούπολη και τις γύρω περιοχές ήταν έξω από τα σπίτια τους, στους δρόμους, για να βοηθήσουν πυροσβέστες, ένοπλες δυνάμεις και εθελοντές. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Όλοι σε κατάσταση συναγερμού. Και όταν ο ήλιος "έπεφτε" και τα ενάερια σταματούσαν να πετούν, όλοι εύχονταν να μη συμβεί κάτι χειρότερο. 

Η ανθρωπιά των κατοίκων του ακριτικού Έβρου όμως ξεχειλίζει και σε κάτι τέτοιες οριακές καταστάσεις φαίνεται πολύ περίσσοτερο. Βοήθησαν τον κρατικό μηχανισμό με ό,τι είχαν. Ρωτώντας τους πυροσβέστες, η απάντηση που θα πάρετε θα είναι "είχαμε νερό, φαγητό, κρουασάν, φάρμακα, τα πάντα." Εμείς αυτή την απάντηση πήραμε. Και ήταν η πραγματικότητα.

Το πιο λυπηρό είναι η εικόνα που είχαν αυτοί οι άνθρωποι πριν τις φωτιές για τα σπίτια τους, τις εκτάσεις, τα δάση. Αλλά αυτή η εικόνα δεν υπάρχει πια. Όλα έγιναν στάχτη. Και το ακόμα πιο λυπηρό; Ότι η φωτιά 16 μέρες μετά δεν έχει σταματήσει να καίει ακόμα. 

Το χρονικό της εκκένωσης του Γενικού Νοσοκομείου – «Ήταν μία τεράστια επιχείρηση»

Τον σχεδιασμό μίας ιδιάζουσας επιχείρησης, μοναδικής στα χρονικά της χώρας και πώς αυτός οργανώθηκε υπό την απειλή της φωτιάς που σχεδόν κύκλωσε την Αλεξανδρούπολη περιγράφει ο διοικητής του Γενικού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της πόλης, Βαγγέλης Ρούφος.

«Η εκκένωση του Γενικού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης ήταν μία τεράστια επιχείρηση που έπρεπε να ολοκληρωθεί σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο -διήρκησε τεσσερισήμισι ώρες», ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ρούφος.

Με λεπτομερή σχεδιασμό για να μη κινδυνέψει κανένας από τους 220 ασθενείς, με άρτιο συντονισμό του συνόλου των υπηρεσιών, Σωμάτων και πολιτικής ηγεσίας που συμμετείχαν προτάσσοντας τον επαγγελματισμό και καταπνίγοντας την όποια συναισθηματική φόρτιση που ανθρώπινα μας διακατείχε όλους», συμπλήρωσε ο ίδιος.

Σάββατο 19 Αυγούστου

«Με την έναρξη της πυρκαγιάς σε Μελία και Δαδιά το νοσοκομείο ετοιμάζεται, αρχικά ενισχύοντας το προσωπικό των ΤΕΠ, για το ενδεχόμενο μαζικής υποδοχής ασθενών, πιθανών εγκαυματιών, ανθρώπων με αναπνευστικά προβλήματα και πυροσβεστών και φαντάρων που επιχειρούσαν στα μέτωπα της φωτιάς. Τα περιστατικά τις πρώτες ώρες ήταν ελάχιστα, σε κάποια δεν έγινε εισαγωγή αλλά παρακολούθηση λίγων ωρών λόγω συμπτωμάτων έντονης κόπωσης και ταυτόχρονα ενημερωνόμασταν από την Πολιτική Προστασία και την Πυροσβεστική για την πορεία των μετώπων της φωτιάς.

Αρχικά σε συνεργασία με τον διευθυντή της ιατρικής και τη διευθύντρια νοσηλευτικής ελέγξαμε τον αριθμό των διαθέσιμων κλινών κατά κλινική οι οποίες ανέρχονταν στις 300 και πλέον, καθώς η δυναμικότητα του νοσοκομείου που είναι από τα μεγαλύτερα της χώρας είναι τεράστια. Γνωρίζαμε λοιπόν ότι υπήρχε ετοιμότητα σε πολύ μεγάλο βαθμό ως προς το να δεχθούμε ασθενείς και με τη δυναμικότητα των κρεβατιών αλλά και του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού του νοσοκομείου.

Κυριακή 20 Αυγούστου

«Το Σάββατο η πυρκαγιά ήταν πολύ μακριά από την περιοχή μας όμως από το πρωί της Κυριακής τα πράγματα άρχισαν λίγο ν’ αλλάζουν και νομίζω ότι σιγά σιγά όλοι αισθανόμασταν πως πλησιάζει προς τα εδώ και λόγω των ανέμων. Εκεί αρχίζουμε να επεξεργαζόμαστε με τους υπηρεσιακούς παράγοντες, τους διευθυντές και όλους όσοι μετέχουν στο σχεδιασμό σενάρια τα οποία σ’ έναν βαθμό υπάρχουν και σ’ έναν μεγαλύτερο θα έπρεπε να προσαρμοστούν στο συγκεκριμένο γεγονός της πυρκαγιάς που οδήγησε τελικώς στην εκκένωση». Ο κ. Ρούφος διευκρινίζει ότι «το αν θα φτάναμε ή όχι στην εκκένωση δεν είχε να κάνει μόνο με το αν η φωτιά θα έφτανε στο νοσοκομείο. Η επιβάρυνση της ατμόσφαιρας από τον καπνό που σταδιακά πύκνωνε θα μπορούσε να είναι λόγος εκκένωσης χωρίς να φτάσει η φωτιά στην αυλή μας.

Η ατμόσφαιρα είχε γίνει αποπνικτική για προσωπικό και ασθενείς και επικίνδυνη γι’ αυτούς με αναπνευστικά προβλήματα. Επιπροσθέτως, θα μπορούσαν να προκληθούν προβλήματα στην ρευματοδότηση του νοσοκομείου από την πυρκαγιά, που θα ήταν καθοριστικά για τη λειτουργία κρίσιμων συστημάτων για την ασφάλεια των ασθενών ας. Όποιος δηλαδή ισχυρίζεται ότι το νοσοκομείο δεν έπρεπε να εκκενωθεί, προφανώς αγνοεί τα παραπάνω». Ελέγχεται αδιάλειπτα η λειτουργία των γεννητριών, κλείνουν τα παράθυρα του νοσοκομείου και ο κλιματισμός μπαίνει σε λειτουργία ανακύκλωσης μόνον του εσωτερικού αέρα.

Δευτέρα 21 Αυγούστου

«Προς το μεσημέρι της Δευτέρας η φωτιά αρχίζει να πλησιάζει και οι καπνοί να γίνονται πιο πυκνοί οπότε αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για την οριστικοποίηση του σχεδίου εκκένωσης, το οποίο έχουμε επεξεργαστεί και είμαστε σχεδόν έτοιμοι να υλοποιήσουμε από το Σάββατο ακόμα, με την εποπτεία του υφυπουργού Υγείας κ. Θεμιστοκλέους και του διοικητή της 4ης ΥΠΕ Δ. Τσαλικάκη.

Στην όλη διαδικασία το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η μεταφορά των ασθενών γιατί έπρεπε να απομακρυνθούν από το χώρο του νοσοκομείου καθώς ο βασικός σχεδιασμός αφορά την απομάκρυνσή τους όταν η φωτιά εκδηλώνεται εντός του κτιρίου οπότε και μετακινούνται στον αύλειο χώρο, ενώ τώρα η φωτιά ερχόταν απ’ έξω προς το νοσοκομείο. Γίνονται συσκέψεις, η επικοινωνία με το υπουργείο Υγείας και την 4η ΥΠΕ είναι συνεχής, ελέγχουμε όλα τα ενδεχόμενα τι θα μπορούσε να συμβεί δυνητικά, όλοι καταθέτουν σκέψεις και απόψεις έτσι ώστε να φτάσουμε να πούμε ότι αυτό είναι πάμε να το εφαρμόσουμε».

Ο διοικητής της 4ης ΥΠΕ μεταβαίνει στην Αλεξανδρούπολη και σε συνεργασία πάντα με το υπουργείο Υγείας γίνεται η συνεννόηση με τα νοσοκομεία της Υγειονομικής Περιφέρειας σε Κομοτηνή, Ξάνθη, Καβάλα και Διδυμότειχο για τον αριθμό των ασθενών και των περιστατικών που μπορούν να υποδεχθούν.

Το πλωτό νοσοκομείο

«Ταυτόχρονα μπαίνει στο σχεδιασμό η λύση του «Αδαμάντιος Κοραής» του πλοίου που κάνει το δρομολόγιο Αλεξανδρούπολη-Σαμοθράκη. Ήταν μια λύση plan B. Το λέω έτσι γιατί αν υπήρχε ο χρόνος να μεταφερθούν όλα τα περιστατικά στα νοσοκομεία που είχαν τη δυνατότητα να τ’ απορροφήσουν δεν θα την επιλέγαμε. Ωστόσο ξεκινώντας η εκκένωση λόγω των μετώπων της φωτιάς με μεγάλη ένταση και υψηλές θερμοκρασίες εκατέρωθεν της Εγνατίας ο δρόμος έκλεινε ανά διαστήματα και τα ασθενοφόρα δεν μπορούσαν να μεταβούν σε Κομοτηνή, Ξάνθη, Καβάλα. Στο μεταξύ μεταβαίνουν στην Αλεξανδρούπολη ο υφυπουργός Υγείας κ. Θεμιστοκλέους και ο πρόεδρος του ΕΚΑΒ κ. Παπαευσταθίου και όλοι μαζί εφαρμόζουμε το σχέδιο που είχαμε επεξεργαστεί και εξελίσσεται η όλη επιχείρηση.

Επιθεωρήθηκε το καράβι, έγινε ένας σχεδιασμός επί τόπου για το που θα μπούνε οι ασθενείς, μεταφέρθηκαν στρώματα, υλικά, φάρμακα, οτιδήποτε θα μπορούσε να χρειαστεί και άμεσα στήθηκε ένα μικρό νοσοκομείο με διευθυντή ιατρικής υπηρεσίας και διευθύντρια νοσηλευτικής, γιατροί όλων των ειδικοτήτων και νοσηλευτές ώστε να υπάρχει συντονισμός και ασφαλής παραμονή των ασθενών για όσο χρόνο χρειαστεί. Το πλοίο λοιπόν έχει δεσμευτεί από το υπουργείο και οι ασθενείς που μεταφέρονται σε αυτό με προορισμό την Καβάλα είναι οι τελευταίοι της εκκένωσης. Η λύση του στρατιωτικού νοσοκομείου απορρίφθηκε αμέσως καθώς το ίδιο βρίσκεται ανάμεσα στα μέτωπα της φωτιάς και το ΠΓΝΑ οπότε θα ήταν πιθανότερο η φωτιά να φτάσει πρώτα εκεί. Επιπλέον η δυναμικότητά του σε κλίνες είναι πολύ περιορισμένη».

Η μεταφορά των ασθενών

Το Σάββατο στο νοσοκομείο υπήρχαν 205 ασθενείς και επιπλέον 12 νεογνά και οκτώ στη ΜΕΘ, ωστόσο φτάνοντας στην υλοποίηση της εκκένωσης ο αριθμός μειώθηκε στους περίπου 170 καθώς τα ελαφριά περιστατικά, οι περιπατητικοί ασθενείς πήραν νωρίτερα εξιτήριο με ασφάλεια και τις απαραίτητες οδηγίες από τους θεράποντες ιατρούς, με δική τους πρωτοβουλία και των συγγενών τους. Τα 11 από τα 12 νεογνά που ήταν σε μονάδα εντατικής νοσηλείας μεταφέρθηκαν από νωρίς στο νοσοκομείο Καβάλας και το ένα στη Θεσσαλονίκη στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου. Βάσει πρωτοκόλλου η διακομιδή έγινε από τα ελαφριά προς τα βαριά περιστατικά και με λεπτομερή σχεδιασμό και ως προς την ακριβή ώρα αναχώρησης -σε επίπεδο λεπτών- είτε με ασθενοφόρα είτε με λεωφορεία. «Οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι του νοσοκομείου είναι παρόντες σε όλη τη διαδικασία, εμψυχώνουν ασθενείς και συνοδούς, κάτι που κάναμε όλοι μας ακόμη και οι μη ειδικοί.

Παράλληλα έχει φτάσει στο νοσοκομείο ο υφυπουργός κ. Βαρτζόπουλος, ψυχίατρος ο ίδιος. Διοικητικοί καταγράφουν έναν προς έναν ποιος έφυγε και που πάει, ποιος μένει στο καράβι και υπάρχει ειδική μέριμνα ο ιατρικός φάκελος να συνοδεύει τον κάθε ασθενή, με όλους να διακομίζονται συνοδεία γιατρού. Θα περίμενε κανείς να υπάρξουν μικροεντάσεις ή αντιδράσεις στην όλη διαδικασία αλλά δεν συνέβη. Εκείνη την ημέρα, εκείνες τις στιγμές ο καθένας, ασθενείς, συνοδοί και προσωπικό, αισθάνθηκε την ευθύνη που έχει και φροντίσαμε με την παρουσία μας όλοι και ο υφυπουργός και ο πρόεδρος του ΕΚΑΒ να γίνει κατανοητό πως έτσι έπρεπε να γίνουν τα πράγματα, μεταφέροντας ένα αίσθημα ασφάλειας ότι ξέρουμε τι κάνουμε και το κάνουμε για την ασφάλειά τους, συντονισμένα και με συγκεκριμένο σχεδιασμό. Παράλληλα μέχρι και την ολοκλήρωση της εκκένωσης το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών λειτουργεί κανονικά».

Κάηκαν πάνω από 4.000 ζώα 90 στάβλοι και 800.000 στρέμματα

Ο πρόεδρος του κτηνοτροφικού Συλλόγου Αλεξανδρούπολης κ. Κώστας Δουνάκης, δήλωσε στον ΑγροΤύπο ότι «με τις μέχρι τώρα εκτιμήσεις αναμένεται να έχουν καεί 80 - 90 ποιμνιοστάσια και πάνω από 4.000 ζώα, κυρίως αιγοπρόβατα και λίγα βοοειδή. Πάνω από 800.000 στρέμματα είναι καμένα, ενώ έχουν καεί και πολλές αποθήκες με ζωοτροφές.

Έχουμε μια μεγάλη οικολογική και οικονομική καταστροφή στον Έβρο. Οι περισσότεροι κτηνοτρόφοι είναι μεγάλης ηλικίας και είναι πολύ δύσκολο να θελήσουν να ξαναστήσουν τα κοπάδια τους. Αλλά και όσοι κτηνοτρόφοι γλύτωσαν τα κοπάδια τους από την πύρινη λαίλαπα βρίσκονται σήμερα σε πολύ δύσκολη θέση».

Copernicus: Η φωτιά στον Έβρο είναι η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί στην Ευρώπη εδώ και χρόνια

Νέα δορυφορική εικόνα, η οποία δείχνει την τεράστια έκταση που έχει σαρώσει η φωτιά στον Έβρο, φτάνοντας στα όρια της Ροδόπης, έδωσε στη δημοσιότητα η ευρωπαϊκή υπηρεσία Copernicus.

Σύμφωνα με προκαταρκτική ανάλυση δεδομένων από την ευρωπαϊκή υπηρεσία, μέχρι στιγμής έχουν καεί 72.344 εκτάρια ή 723.440 στρέμματα. Όπως αναφέρει η υπηρεσία στη σελίδα της στο Twitter, η φωτιά στον Έβρο είναι «η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί σε ευρωπαϊκό έδαφος εδώ και χρόνια».

Τρομάζει η οικολογική ζημιά στη Δαδιά 

Η εικόνα της καταστροφής από το Εθνικό Πάρκο στο Δάσος της Δαδιάς στον Εβρο μετά την καταστροφική πυρκαγιά (η οποία εξακολουθεί να μαίνεται για 15η μέρα) είναι κάτι παραπάνω από απογοητευτική.

Όπως μπορείτε να δείτε και εσείς από το video που ανέβασε στο Facebook η Εταιρεία Προστασίας Βιοποικιλότητας Θράκης από το ύψωμα Κάψαλο μεγάλο μέρος του προστατευόμενου δάσους θυμίζει πλέον κρανίου τόπο.

Φαίνεται ξεκάθαρα ότι η φωτιά κατέκαψε πολύ μεγάλη έκταση σ’ έναν πολύ ιδιαίτερο και οικολογικά τρομακτικά σημαντικό τοπίο. Η διαφορά δε σε σχέση με την προ της φωτιάς κατάστασης είναι εμφανέσταση σε φωτογραφίες που δημοσίευσε ο ίδιος οργανισμός. Το πράσινο έχει δώσει τη θέση του στο βαθύ μαύρο των καμένων…

«Η Δαδιά δεν θα αναγεννηθεί πότε»

Παρά την ικανότητα του φυσικού περιβάλλοντος να εμφανίζει ξανά ζωή μέσα από τις στάχτες, στην περίπτωση του Εθνικού Πάρκου Δάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου, οι εκτιμήσεις των ειδικών είναι δυσοίωνες, προμηνύοντας καταστροφικές συνέπειες για τα πουλιά που φώλιαζαν στις κορφές των δέντρων αλλά και για ολόκληρο το δασικό οικοσύστημα.

Ο καθηγητής και Πρόεδρος του τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του ΑΠΘ Αλέξανδρος Δημητρακόπουλος αναλύει στο τοπικό μέσο το μέγεθος της απώλειας του καταφυγίου, χαρακτηρίζοντας το ως «τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή της φετινής αντιπυρικής περιόδου».

Δάσος Δαδιάς: «Πέρσι τον Ιούνιο και φέτος τον Αύγουστο, καταφέραμε να το καταστρέψουμε»

Η εικόνα που παρουσιάζει μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές το άλλοτε μοναδικό στο είδος του δάσος της Δαδιάς και κατοικία του μαυρόγυπα, είναι αποκαρδιωτική και πόσο μάλλον αν σκεφτεί κανείς ότι πρόκειται για προστατευόμενη περιοχή. «Πέρσι τον Ιούνιο και φέτος τον Αύγουστο, καταφέραμε να το καταστρέψουμε», υπογραμμίζει ο καθηγητής.

«Η φύση αποκαθίσταται μόνη της και χρειάζεται τον χρόνο της. Τα καμένα πευκοδάση και οι θαμνώνες αείφυλλων πλατύφυλλων στην Ελλάδα χρειάζονται από 10 έως 30 χρόνια μέχρι να αναγεννηθούν. Ωστόσο, η Δαδιά δε θα αναγεννηθεί ποτέ, δεδομένου ότι οι μαύρες πεύκες ήταν πολύ γηραιά δέντρα και στις κορφές τους έκαναν φωλιές πολλά αρπακτικά, χρειάζονται περισσότερα από 150 χρόνια -και αν- τα καταφέρουν». Το καταφύγιο ήταν τεράστιας περιβαλλοντικής αξίας, καθώς «ήταν μοναδικό στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη και στον κόσμο. Είχε το ιδανικό περιβάλλον βλάστησης, τοπογραφίας και ανάγλυφου και βόλευε πολύ τα αρπακτικά για αυτό και ήταν προστατευόμενη περιοχή», εξηγεί ο κ. Δημητρακόπουλος.