Δολοφονία στην Καβάλα - STAY ALERT, STAY SAFE

Γράφει η Αφροδίτη Παπακωνσταντίνου

Το θλιβερό περιστατικό με την 31χρονη γυναίκα στην Καβάλα που μεγάλωσε στην Γερμανία, σπούδασε στη Νέα Υόρκη, ανέπνευσε εικόνες, παιδεία, πολιτισμό, από τη συναρπαστικότερη Μητρόπολη του κόσμου κι επέστρεψε σ’ ένα χωριό της Ελλάδας, όπου έπεσε στον έρωτα ενός 56χρονου κτηνοτρόφου που είχε χωρέσει όλη τη ζωή του σ’ ένα μαντρί, αντικατοπτρίζει με φριχτό κυνισμό πόσο υπόγεια, σκοτεινά κι ακατανόητα συνδέονται οι άνθρωποι.

Είμαστε ανυποψίαστοι για τις εσωτερικές μας διαδρομές, τις ανάγκες, τα κενά, τα ζητούμενα που βαφτίζουμε «έρωτα» και προβάλλουμε σε κάποιο υποσυνείδητα «οικείο» πρόσωπο.

Ας είμαστε όμως υποψιασμένοι για τα φανερά.

Ένας βοσκός δεν θα είναι ποτέ συμβατός με μία κοσμοπολίτισσα και vice versa.

Πολιτισμικά, μορφωτικά, αξιακά δεν μπορούν να συναντηθούν και καμία προοδευτική «πολιτικά ορθή» προσέγγιση δεν μπορεί να γεφυρώσει αυτό το χάσμα.

«Μορφωμένη κοπέλα», διαβάζω σε διάφορα σχόλια, ερωτεύτηκε τον κτηνοτρόφο..

Ας συμφωνήσουμε αρχικά, στον ορισμό της μόρφωσης που δεν εξαντλείται στις γνώσεις που αποκτάς σ’ ένα Πανεπιστήμιο.

Επεκτείνεται στον τρόπο που φιλτράρεις την πληροφορία, στον τρόπο που την εφαρμόζεις, στον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι ότι πρέπει να την κάνεις update, στον τρόπο που συνδέεσαι με την εσωτερική σου πληροφορία, το συναίσθημά σου, στον τρόπο που το διαχειρίζεσαι, το τιθασεύσεις ή το αφήνεις να σε κάνει ό,τι θέλει αυτό.

«Μάταια είναι η εκμάθηση χωρίς σκέψη, επικίνδυνη είναι η σκέψη χωρίς εκμάθηση» έχει πει ο Κομφούκιος.

Μόρφωση είναι να ξέρεις ότι όλα αυτά που τη συνθέτουν, δεν τελειώνουν ποτέ.

Και κάπως έτσι οχυρώνεσαι απέναντι στον κίνδυνο.

Κίνδυνος είναι ο primitive βοσκός, ο κοστουμαρισμένος πτυχιούχος εξωτερικά, αλλά primitive εσωτερικά, οι άκριτες «προοδευτικές» πολιτικοκορεκτίλες τύπου είμαστε όλοι ίσοι etc.

Όχι δεν είμαστε όλοι ίσοι.

Οι άνθρωποι είμαστε ίσοι απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα και στον νόμο.

Πνευματικά, μορφωτικά, επαγγελματικά, κοινωνικά etc δεν είμαστε ίσοι και, μεταξύ μας, όλοι το ξέρουν αυτό.

Ας είμαστε λοιπόν οχυρωμένοι, υποψιασμένοι και ενήλικες εντός, εκτός και επί τ’ αυτά.