46χρονη πέρασε στην ίδια σχολή με το γιο της!

Μία 46χρονη από την Κατερίνη έδωσε εξετάσεις και πέρασε στην ίδια σχολή με τον γιό της Κωστή, στα ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής, μία χρονιά μετά την εισαγωγή του. 
Η ίδια δήλωσε στο GRTimes.gr ότι «Είναι μεγάλη μάχη οι πανελλήνιες για μία εργαζόμενη μητέρα. Αποφάσισα να δώσω όταν μεγάλωσαν τα παιδιά μου, οπότε είπα στον εαυτό μου πως έπρεπε να κάνω κάτι και για εμένα. Ο γιός μου είναι στα ΤΕΦΦΑ Κομοτηνής από πέρσι και η κόρη μου στο Βιολογικών Εφαρμογών στα Ιωάννινα, στο 5ο έτος. Τα παιδιά μου καμαρώνουν, όπως και ο σύζυγος. Η υποστήριξή του έπαιξε σημαντικό ρόλο για το αποτέλεσμα, όπως και όλων των κοντινών ανθρώπων μου».

Η Δώρα Κωστοπούλου εργάζεται ως νοσηλεύτρια στο Κέντρο Υγείας Κατερίνης, ενώ παραδέχτηκε πως «Ουσιαστικά γυρνούσα τα βράδια από την βάρδια στο Κέντρο Υγείας και απευθείας άνοιγα τα βιβλία για να διαβάσω, έστω και λίγο… Η κόρη μου με βοήθησε αρκετά με τα μαθήματα γενικής παιδείας και ιδίως με τα μαθηματικά, δίνοντάς μου κάποια μικρά tips».

Συνέχισε ακόμα, για τις προπονήσεις που την δυσκόλεψαν: «Έκανα προπονήσεις μόνο μία εβδομάδα πριν τα αγωνίσματα, οπότε είμαι πολύ περήφανη που κατάφερα να τα περάσω. Προσωπικά δεν είχα καθόλου άγχος όταν πήγα να γράψω στις πανελλήνιες. Μην ξεχνάτε πως το βίωσα δύο φορές από τα παιδιά μου, οπότε μου είχε «φύγει» τελείως το άγχος. Ίσα ίσα προσπαθούσα να ηρεμήσω τους συνυποψηφίους μου, που ήταν αγχωμένοι μέσα στην τάξη, ώστε να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό» και πρόσθεσε: «Ο πρώτος και μοναδικός μου στόχος ήταν τα ΤΕΦΦΑ στην Κομοτηνή. Σε αυτή την ηλικία που είμαι ξέρεις ακριβώς τι σου αρέσει και τι θέλεις, οπότε δεν είχα κάποια άλλη επιλογή στο μυαλό μου. Επίσης, σε μικρότερη ηλικία έκανα για χρόνια στίβο, οπότε μου άρεσε η σκέψη στο να περάσω στη συγκεκριμένη σχολή».

Τέλος, η Δώρα Κωστοπούλου θέλοντας να στείλει ένα μήνυμα σε όλα τα παιδιά που έδωσαν Πανελλήνιες τόνισε πως δεν χρειάζεται να έχουν άγχος και εφόσον δεν περάσουν την πρώτη φορά, να προσπαθήσουν ξανά. «Ακόμη και αν απέτυχαν φέτος κάποια παιδιά, να προσπαθήσουν ξανά και ποτέ να μην το βάζουν κάτω. Το κάθε παιδί το μόνο σίγουρο είναι πως θα «βρει» τον δρόμο του, γιατί η ζωή δεν τελειώνει στις Πανελλαδικές».