Δρομολόγια… με ξεχασμένα παιδιά, επιθέσεις με περίστροφο και τούρτες!

Θα περιμένατε συνέντευξη από έναν οδηγό λεωφορείων; Κι όμως το ellada24.gr μιλάει με την κοινωνία και γράφει τα πράγματα ακριβώς όπως λέγονται. Οι καθημερινοί άνθρωποι που παλεύουν για τον μόχθο είναι εκείνοι που αντιμετωπίζουν και τα πιο τρελά γεγονότα όπως αυτά που θα διαβάσετε στη συνέντευξη!

Πως ξεκινάει μια βάρδια ενός οδηγού λεωφορείων στην Αθήνα; 

Μετά την πανδημία έχει αλλάξει η συμπεριφορά οδηγών και επιβατών στον δρόμο; Ακολουθήσαμε τον Σταύρο σε μια βάρδια του, με τον ίδιο να μοιράζεται μαζί μας εμπειρίες του επαγγέλματός του καθώς και στοιχεία που το κάνουν για εκείνον, να είναι μοναδικό. 

Ο Σταύρος Ταταράκης, είναι επαγγελματίας οδηγός λεωφορείων στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1993, ως οδηγός ρυμουλκού στις ένοπλες δυνάμεις όπου για 3 χρόνια μετέφερε άρματα και ειδικά μηχανήματα του στρατού, έως το 1996 στην Πτολεμαΐδα. Όταν παραιτήθηκε από τον στρατό, δούλεψε για λίγο καιρό σε μεταφορές  σκαφών, όπου μετέφερε  με γερανό και ιμάντες τα σκάφη για την συντήρησή τους, και από το 1996 έως και σήμερα, είναι οδηγός λεωφορείων. Ήταν για 22 χρόνια στο Αμαξοστάσιο Ελληνικού, που έκλεισε το 2018, και τώρα βρίσκεται στο αμαξοστάσιο της Πέτρου Ράλλη. 

26 χρόνια στο τιμόνι επιφυλάσσουν καλές και κακές εμπειρίες. Έχεις κάποιο αξιοσημείωτο περιστατικό; 

Θυμάμαι στο Α2, το 2002, στην Πλατεία Γλυφάδας, ένας επιβάτης έβγαλε περίστροφο, σημαδεύοντας με, για να του ανοίξω την πόρτα, σε φανάρι, εκτός στάσης. Χαρακτηριστικά μου είπε «Άνοιξε μου, θα σε σκοτώσω», βγάζοντας από το σακάκι του το περίστροφο, σημαδεύοντας με. Κράτησα την ψυχραιμία μου, του άνοιξα την πόρτα για να κατέβει, οι επιβάτες είχαν ξαπλώσει στο πάτωμα από τον φόβο τους. Πήρε 10 λεπτά σε όλους μας να συνέλθουμε και να συνεχίσω το δρομολόγιο. Το περιστατικό δεν έφτασε ποτέ στις αρχές. 

Για να μην επισημαίνουμε μόνο την κακή πλευρά του επαγγέλματος, μια φορά, ένα αυγουστιάτικο βράδυ, στην ημέρα των γενεθλίων μου, είχα βάρδια, και στις 21:30 το βράδυ, στο τελείωμα της Συγγρού πριν βγω στην Αμφιθέας, βλέπω έναν νεαρό με σακούλες ζαχαροπλαστείου στα χέρια να τρέχει, ενώ είμαι 100 μέτρα μακριά από την στάση για να με προλάβει. Έτσι σταματάω, μπαίνει, με ευχαριστεί, και όταν έφτασε η ώρα να κατέβει, του άνοιξα την μπροστινή πόρτα, με ευχαριστεί ξανά και μου αφήνει μια κούτα στο παρμπρίζ. Άνοιξα την κούτα, και είχε μέσα μια τούρτα σε σχήμα καρδιάς. Το είπα στον κόσμο, μου ευχήθηκε, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσα να τους κεράσω εν ώρα δρομολογίου. Από τα πιο ευχάριστα τελειώματα της βάρδιας μου. 

Έχοντας περάσει 2 καραντίνες και είμαστε στα μέσα μιας πανδημίας. Έχει αλλάξει η οδική συμπεριφορά των πολιτών; Η οδηγική συμπεριφορά δεν πρέπει να επηρεάζεται από καμία πανδημία. Πρέπει πάντα να οδηγείς με σοβαρότητα, συνέπεια, και πάντα με γνώμονα την ασφάλεια σου και των επιβατών. Δυστυχώς, αυτό που έχει αλλάξει πολύ, είναι η συμπεριφορά των ανθρώπων. Έχουν γίνει πιο νευρικοί, απαιτητικοί, ψάχνουν αφορμή να τσακωθούν με τον οδηγό ή τους επιβάτες, πολλές φορές για συνθήκες που δεν φέρει ευθύνη ο οδηγός. Δυστυχώς ο κόσμος μερικές φορές, δεν καταλαβαίνει ότι η κίνηση και το κυκλοφοριακό, δεν μας αφήνουν πολλές φορές να φτάσουμε στην ώρα μας. Μια φορά έκανα 4 ώρες να φτάσω από το Παλαιό Φάληρο στην Κηφισιά. 

Πως ξεκινάει μια βάρδια ενός οδηγού;

Καταρχάς, ο οδηγός πρέπει να φτάσει στο αμαξοστάσιο 10-15 λεπτά νωρίτερα, ώστε να παραλάβει το όχημα και να το βάλει σε λειτουργία για να ζεσταθεί ο κινητήρας. Μετά ελέγχει αν το όχημα έχει τυχόν χτυπήματα και αν λειτουργούν όλα σωστά όπως τα φλας, τα φρένα και οι πόρτες. Μόλις βεβαιωθεί ότι όλα είναι έτοιμα, ξεκινάει ως «εκτός υπηρεσίας» για να μεταβεί στο σημείο που ξεκινάει η βάρδια του. Τα οχήματα ξεκινούν πάντα γυαλισμένα και καθαρά από το αμαξοστάσιο από ειδικά συνεργεία που φροντίζουν γι’ αυτό. Τώρα το πόσο καθαρό θα διατηρηθεί, είναι ευθύνη του επιβάτη. Για παράδειγμα, σε μια βάρδια μου, μια φορά είχα βρει σε ένα κάθισμα, μια χρησιμοποιημένη πάνα. Μιας και πιάσαμε το θέμα της μητρότητας, μια μέρα είχα βάρδια στο 608, φτάνω στο τέρμα και ακούω ένα γοερό κλάμα από το πίσω μέρος του οχήματος. Ήταν ένα παιδί 5 χρόνων που το είχε ξεχάσει η μητέρα του. Ειδοποίησα την αστυνομία, και μέχρι να έρθει, είχα το παιδί μπροστά μου στο τιμόνι και παίζαμε για να του φτιάξω την διάθεση. Παρόμοιο περιστατικό έτυχε και άλλη μια φορά στο Ζάππειο, στο Α2, κατευθυνόμενος προς Ακαδημία. Φτάνω, και βλέπω ένα μωρό 2 χρόνων να κάθεται μόνο του στο κάθισμα. Μετά από λίγο ήρθε με ένα ταξί η μητέρα του και το παρέλαβε, λες και τα παιδιά είναι τσάντες και τα ξεχνάμε στο όχημα.

Με δύσκολες καιρικές συνθήκες όπως χιόνια ή νεροποντές, πως αντεπεξέρχεστε; 

Δυστυχώς, τα λεωφορεία και ειδικά τα αρθρωτά, με πυκνό χιόνι, δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν, λόγω ολισθηρότητας του οδοστρώματος. Αν βρέχει, προσεγγίζουμε τις στάσεις όσο πιο κοντά στο πεζοδρόμιο γίνεται για διευκόλυνση των επιβατών, πηγαίνουμε αργά, και προσπαθούμε να οδηγούμε σε μη πλημμυρισμένα σημεία όποτε είναι εφικτό.                                             

Πόσα δρομολόγια γίνονται στο 8ωρο σου; 

Ανάλογα την γραμμή. Στο 550 (Παλαιό Φάληρο - Κηφισιά) που βρισκόμαστε τώρα, γίνονται 3 δρομολόγια. Ένα δρομολόγιο σημαίνει η διαδρομή της μετάβασης και της επιστροφής. Στην γραμμή 040 (Πειραιάς Σύνταγμα), γίνονται 4. 

Έχεις κάποιο μήνυμα προς τους επιβάτες σου και τους αναγνώστες αυτού του άρθρου; 

Πάνω απ’ όλα να είστε ευγενικοί, υπομονετικοί, προσεκτικοί, και πάντα με χαμόγελα. 

Του Μάριου Παπαδόπουλου

Σπουδαστή δημοσιογραφίας

Το site μας φιλοξενεί άρθρα και συνεντεύξεις των σπουδαστών δημοσιογραφίας του Δημοσίου ΙΕΚ Πειραιά με εποπτεύουσα καθηγήτρια την σύμβουλο ηλεκτρονικής έκδοσης του ellada24, Λία Λάππα.